Piotr Durak

Urodziłem się w sierpniu 1985 roku w szpitalu w Mielcu. W 2000 roku ukończyłem Szkołę Podstawową nr 9 im. Wł. Jasińskiego „Jędrusia”, zaś w 2004 roku słynne I LO im. Stanisława Konarskiego, z którego wyrzucano mnie siedem razy, by w końcu, po obchodach stulecia szkoły, uczynić mnie honorowym absolwentem. Kilka lat śpiewałem w chórze przy liceum pod dyr. Pawła Lisa, jako bas, i szło mi całkiem sprawnie, ale w końcu przestałem śpiewać i zacząłem pisać. Obecnie uzyskałem z wyróżnieniem tytuł magistra filologii polskiej na Uniwersytecie Rzeszowskim. Wiersze i artykuły publikowano mi w wielu miejscach („Korso”, „Nadwisłocze”, „Wizjer Regionalny”, „Wieści Regionalne”, „Melanż”, „Angora”, „Fraza”, „Nowiny”, „Zapiski mieleckie” „Nasz Dom Rzeszów” itp., itd.) oraz w kilku zbiorowych almanachach. Publikuję również w internecie na http://blog.tenbit.pl/wariorr. Wraz ze znanym poetą-recytatorem Stachem Ożogiem dokonałem również nagrań płytowych swoich utworów. W swoim krótkim życiu byłem laureatem kilku konkursów poetyckich i dziennikarskich, jak choćby Wojewódzkiego Konkursu Dziennikarskiego, zorganizowanego przez Wyższą Szkołę Informatyki i Zarządzania oraz „Gazetę Wyborczą” z 2000 roku, Podkarpackiego Konkursu Jednego Wiersza, „Laur Publiczności” w konkursie o Srebrne Pióro Prezydenta m. Mielca itp. Jednakże od pewnego czasu unikam wszelkich konkursów, mam wstręt do rywalizacji, moim zdaniem wyścig szczurów w poezji nie powinien mieć miejsca.



Wiele razy byłem organizatorem i brałem czynny udział w wieczorach poetyckich i happeningach twórczych na terenie Rzeszowa i Podkarpacia, przewodniczyłem Sekcji Twórczości Literackiej Uniwersytetu Rzeszowskiego, występowałem też na deskach studenckich teatrów i w audycjach rzeszowskich rozgłośni radiowych. Jestem członkiem zarządu Regionalnego Stowarzyszenia Twórców Kultury i wiceprezesem Mieleckiej Grupy Literackiej „Słowo”. W 2006 roku, dzięki dotacji Samorządowego Centrum Kultury w Mielcu, ukazał się mój, entuzjastycznie przyjęty przez krytykę, tom poetycki „Odnaleźć siebie”, za który otrzymałem od Związku Literatów Polskich o. Rzeszów nagrodę za Najlepszy Debiut Literacki Roku 2006. W niedługo potem ukazało się wydanie bibliofilskie mej eksperymentalnej, psychologiczno-obyczajowo-młodzieżowo-przygodowej powieści „Ostatni rok”, która została porównana do „Cierpień młodego Wertera”, skrzyżowanych z twórczością Marka Hłaski, Edmunda Niziurskiego, Edwarda Stachury i Juliana Tuwima. Wkrótce książka w dużym nakładzie trafi na półki księgarń, póki co wzbudziła spore zainteresowanie w gremiach naukowych Uniwersytetów: Rzeszowskiego i Jagiellońskiego, a na jej temat powstaje już praca magisterska. W grudniu 2008 roku wydawnictwo „Fraza” wydało mój drugi tom poetycki „Wiatrołomny”. W przygotowaniu, w krakowskim „Znaku” na wydanie oczekują „Dzienniki rowerowe” – książka-reportaż o samotnej podróży rowerem przez Polskę, z Rzeszowa na Rugię. Planowane jest też wydanie w formie książkowej mojej pracy mgr „Wizja upadku kultury europejskiej w twórczości Andrzeja Bobkowskiego”.

Prywatnie pasjonuję się spadochroniarstwem, wspinaczką górską, miejscami opuszczonymi przez człowieka i rowerowymi włóczęgami po Polsce. Jestem członkiem Sekcji Spadochronowej Aeroklubu Rzeszowskiego, uczestnikiem maratonów górskich i ekspedycji Polskiego Towarzystwa Nukleologicznego.